strikkeblogginnlegg..

Sidan dette er ein strikkeblogg... så kjem det endeleg eit nytt innlegg om Tang sine fantastiske evner som strikkerske.

Denne fine halsen har eg strikka heilt sjølv. Oppskrift, ide og inspirasjon henta eg i Fredrikstad hjå Hanna, der eg og jentene var i helga. Fredrikstad er kult altso, og kompisen i Fredrikstad er super stas. Håpar ikkje det er lenge til neste utflukt dit.

men tilbake til strikkinga.

Denne halsen er eit kvadrat (gryteklut) der det er satt på ein knapp i det eine hjørna. Så kan ein brette den i to, knappe på, og så er det stilig med ein pynteknapp framme.

Heidi bestilte grøn knapp, så då måtte mor leite litt, men den som leitar skal finne og alt det der. Jammen bra eg ikkje hadde brukt ekstraknappen på den grøne vinterkåpa mi. Knappen er fin og passa perfekt.

Kjolen ho har på er arv etter Sunniva. Skikkeleg stas, og fint at den passa til den grøne knappen.

så mange tema ein kan skrive om

og likevel..
eg har vore ganske slapp i det siste. ikkje berre på bloggen, men sånn elles og. Sjuke ungar hjelp sjeldan på energinivået gitt. Ikkje for det, har ungar som stort sett er friske og raske. og sjølv når dei er sjuke har dei til dags dato ikkje vore meir enn normalt forkjøla og med handterbar feber. heilt ok altso. Poenget er likevel at det blir lite overskot att til andre ting.

I kveld tenkte eg derimot å få skrive litt. med snuppene i seng, ei med dyne, ei utan, alt som normalt med andre ord, så er eg klar.

Så var det desse temaene eg tenkte å ta opp. Det var ADECCO og det var japan, men eg landar på noko litt nærare og litt koseligare: ODA!

me har fått ein liten babyfisk i akvariet vårt. Her ein dag sa Malene, baby? Og eg sa HÆ? Så såg eg mellom plantene der, og jammen. Ein bitteliten fisk, raud og med digre augo. Oda heiter ho og et seg større for kvar dag som går! Tenk so moro! Me som trudde me hadde to hoer i karet, men det spørst om det kanskje kan vere ein hanne den eine hoa, ja! Me skal i alle fall vente med å kjøpe nye fiskar til Oda er stor nok til å forsvare seg, slik at ho ikkje endar som lunsj!

Ha ein fin kveld!

Fine trappa

Dårleg bilde, men er stolt av den fine trappa mi altso. Mannen litt skeptisk, men klaga ei på resultatet.

skryte skryte

Sjekk så fin mann.. og gensar. Vart ferdig med prosjektet og mannen er glad. Eg har festa dei aller fleste trådane til og med, så dette er jo verkeleg velstand.

Må jo berre skryte masse av det deilige garnet, cashwool irregular frå pickles. 35% cashmere og 65% ull. mjuk og varm gensar, og litt dyr. mønsteret var enkelt, i alle fall med litt hjelp frå FB og youtube. pickles.no er verkeleg plassen for slike som meg.

Eg kan no skryte av å ha strikka ein gensar, lurer på om neste utfordring skal dreie seg om noko heilt anna enn garn!

Fin kveld til alle tre føgarane mine, tjihi! Og fin kveld til alle andre som sikkert les utan å følge fast. :-)

pakkeliste til Cuba

Kom på at eg faktisk kan trenge ei bok eller tre til ferieturen. 14 dagar utan ungar og med selskap av ein trønder. Det MÅ jo bli rom for lesing då?

Nokon som har tips til gode og lettleste bøker som egnar seg på ei solseng på Cuba? Kan gjerne nytast saman med ein mojito..

februar

I dag er det 1.februar. Det betyr at eg skal sette meg på flyet til Cuba, ferie, sol og varme om mindre enn 20 dagar. Eg som nesten ikkje har vore kvalmande glad eingang. Juhu! 14 dagar skal vere heilt ok, men det blir i lengste laget å vere vekke frå søte små. Og i lengste laget å vere samen med søte store? Hm, nei, det går nok bra!

strikking og skilnaden på kunnskap og vilje

eg strikkar, difor er eg.. eller noko heilt anna.
Eg har aldri vore særleg god med handarbeid, mest fordi tolmodet ikkje har vore så velutvikla, men dels også fordi det er andre greiner i slekta som driv med slikt. Dei gjer det bra. Har aldri vore så flink til å motivere meg sjølv med aktivitetar der eg veit at andre gjer det mykje betre, med halve innsatsen.
uansett, no strikkar eg. Eg strikkar gensar. den er visst veldig lett. Same det, eg tykkjer det er både moro, frustrerande og ja, litt av det meste. ikkje så moro eigentleg, når eg tenkjer meg om. det som er moro er å sjå at det faktisk etter kvart kan minne om det det skal bli, ein gensar.

Etter å ha strikka bolen og to armar er tida komen for å sette den saman. Armane skal strikkast på, så etter å ha tredd på armane på kvar si side (sånn ca i alle fall), var det den verkelege utfordringa starta. strikk vridd.. vridd liksom.. eg kan rett, vrang og perle. Ganske stolt av at eg kan perlestrikk faktisk, men det hjalp meg ikkje no.

Eg la, truskuldig nok, den setninga i oppskrifta som eg ikkje forstod, på facebookstatusen min. Det var då først eg skjønte kor mange strikkande vener eg har.. 45 kommentarar, det er i overkant. Dei vil ringe, sende mms-video, bildeserie, gir tips om nettsider og ja.. Eg er imponert. Klart, nokre kommentarar var forståelege for meg, som "ta deg ei øl" og "byt hobby!". Men resten.. imponert.

Så, no må eg til pers, og presset har auka. eg må jo no vise at eg forstår og at eg kan fullføre.

Fortsettelse på Deangenser følger..

Forresten er oppskrifta og garn kjøpt på pickles.no. der er det så mykje fint!